Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry
 
IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 BEGINPOST ~

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
Jonah

avatar

Aantal berichten : 23
Registratiedatum : 13-06-13

BerichtOnderwerp: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 2:29 am

Het jaar op Hogwarts ging weer beginnen, en dat was te merken. Perron 9 ¾ was weer volgeladen met leerlingen en hun ouders. Nieuwe eerstejaars die afscheid namen van hun huilende moeder, terwijl de vader haar een beetje probeerde te troosten, vrienden die elkaar eindelijk weer zagen begonnen direct te praten over hun vakantie en wat ze dit jaar op school zouden gaan doen, ook al hadden ze het meeste al tijdens de vakantie naar elkaar geschreven, dieren maakten een enorme hoeveelheid kabaal, of het nou uilen, katten of padden waren, en koffers werden de trein ingeladen. Het was vreselijk druk, overal waar je keek zag je wel mensen. Uiteindelijk was het tijd om in de trein te stappen. De laatste gedagjes werden nog uitgewisseld, er werd nog vlug even gecheckt of je alles wel bij je had en toen was het off to Hogwarts.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
James

avatar

Aantal berichten : 63
Registratiedatum : 13-06-13

Info
Jaar:: 7
Naam:: Rackschackle

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 2:40 am

Met ogen zo groot als schoteltjes keken de ouders van James naar de muur tussen perron 9 en 10. "Weet je het zeker lieverd?" fluisterde zijn moeder een beetje verward. Ze keek hem verschrikt aan en kneep zachtjes in zijn arm. "Ja, mam," lachend sloeg hij zijn armen om haar heen. "Je kunt het!" hij wist dat zijn ouders, en dan vooral zijn moeder, als de dood voor de welbekende muur waren. Ze hadden het nooit gedurfd en gingen zelf niet mee het perron op. Dit jaar hadden ze het lachend beloofd, maar daar leken ze nu wel spijt van te hebben. "Kom op mam, pap!" zei James en liet zijn moeder los. Hij klemde zijn handen om de twee grote koffers naast zich en tilde ze op. Hij keek nog even om zich heen en rende op de muur af. Voor hij het wist stond hij op Perron 9 ¾. Zo'n halve minuut later, vlogen zijn ouders ook de muur door. Lachend rende ze op me af. "We leven nog!" riep ze.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Thomas

avatar

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 12-06-13

Info
Jaar:: 7
Naam:: Dani

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 2:41 am

Thomas wierp snel een blik op zijn horloge. Kwart voor elf, hij kon best in tien minuten of minder naar het station. Toch? Hij wilde niet te laat komen en het was eigenlijk ook niets voor hem om laat te komen, maar hij zou Alexander straks niet meer zien tot Kerstmis. "Ik kan ook wel met je meelopen naar de trein?" Vroeg Alexander net als elk jaar. Hoe graag hij dat ook wilde, hoe graag hij Alexander alles zou willen vertellen over de tovenaarswereld en Zweinstein, schudde hij zijn hoofd. "Nee, maar ik denk dat ik zo maar aanloop," zei hij met spijt in zijn stem. Hij glimlachte treurig naar zijn beste vriend en zonder iets te zeggen legde hij zijn hand op Alexander's schouder. Ze hadden nooit woorden nodig gehad om te communiceren. Dat miste hij nog het meest als hij hem niet zag. Al had hij op Zweinstein best vrienden, er was niemand die hem begreep met alleen een blik of een glimlach. Het continu schrijven van brieven naar elkaar kon dat begrip toch niet vervangen. "Tot kerst," fluisterde Alexander met eenzelfde soort treurige glimlach en Thomas knikte. In deze korte interactie was alles wat anderen misschien hardop zouden moeten zeggen duidelijk gemaakt. Het was voor hen genoeg om elkaar helemaal te begrijpen. 
Daarna pakte Thomas zijn koffers en begon in de richting van station 9 driekwart te lopen. Hij was al aardig gewend geraakt aan het lopen door de muur heen, wat een heel verschil was met zijn eerste jaar. Zonder dat hij ooit enige ervaring had gehad met magie moest hij er maar op vertrouwen dat het wel goed zou komen als hij probeerde door een muur heen te lopen. elk instinct in zijn lichaam had hem toen gezegd dat hij het niet moest doen en ergens was hij ervan overtuigd geweest dat het alleen maar fout zou kunnen lopen. Nu dacht hij er amper bij na toen hij zijn ogen sloot en toen opeens op perron 9 driekwart stond. Het was een wereld van verschil, het normale King's Cross met dreuzels en het magische perron aan de andere kant van de muur. Hij gaf zijn koffers af en liep de trein in en ging op zoek naar de coupé waar zijn vrienden, vooral uit Ravenklauw, zaten. Toen hij ze niet zag ging hij zelf in een nog lege coupé zitten. Hij ging ervan uit dat ze hem wel zouden vinden en als dat niet het geval was had hij daar niet zo heel veel problemen mee. In zijn rugzak zat een boek waar hij zich wel mee zou kunnen vermaken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
River

avatar

Aantal berichten : 53
Registratiedatum : 10-06-13

Info
Jaar:: 7
Naam:: Scarlett

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 2:47 am

River was al sinds half elf op het perron. Haar moeder was altijd bang om te laat te komen, dus vertrokken ze altijd een uur eerder dan zou moeten. Ze had net haar spullen aan de inlaad-man gegeven en stapte, na afscheid te hebben genomen van haar ouders, eens de trein in. Ze vond het leuk om weer naar Hogwarts te gaan, maar ook altijd een beetje jammer. Thuis vond ze het ook prima, ze was best graag thuis. Vaak hoor je mensen die het vreselijk vinden om thuis te zijn en het liefst 24/7 op Hogwarts zijn, maar River was niet zo iemand. Ze vond het fijn als ze na maanden haar ouders weer zag. Over haar schouder glimlachte ze nog eventjes naar haar ouders, waarna ze op zoek ging naar een zitplaats. De trein was al vrij vol, en dit irriteerde haar. Ze was zo vroeg gekomen en alsnog was een zitplaats vinden bijna onmogelijk. Waarom moest ze dan ook nog bijna een half uur staan kletsen? Uiteindelijk ging ze maar bij een paar mensen zitten die ze niet kende. Jammer genoeg bleken het mensen uit Slytherin te zijn, dus ze keek vlug uit het raam om e vieze blikken te ontwijken. River zuchtte. Ze kon niet wachten tot de treinreis voorbij was.

_________________
"A reader lives a thousand lives before he dies. The man who never reads lives only once."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Demetria

avatar

Aantal berichten : 47
Registratiedatum : 11-06-13

Info
Jaar:: 7
Naam::

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 2:53 am

Demetria's ouders gaven haar nog een knuffel, voordat het ook voor haar tijd werd om voor het laatste jaar in de imposante trein. Ze veegde een pluk van haar blonde haren uit haar blauw-groene ogen, waarna ze zich omdraaide en de trein in liep. Haar moeder raakte maar niet gewend aan het feit dat haar dochter er op uit ging, naar de school waar ze zelf ook op zat. 'Mar sin daor go,' zei de Ierse vrouw. 'Thiocfaidh mé gach lá saoire,' antwoordde ze, waarna ze de trein in stapte, op zoek naar een - nagenoeg - lege coupé. Met een scheve grijns keek ze naar de 11-jarige kindertjes, die soms wat verloren en soms al ik kliekjes bij elkaar liepen. Zo had zij er ook ooit bij gelopen en nu was het al weer haar laatse jaar. "Nu niet sentimenteel worden," sprak ze zichzelf in haar gedachten toe, toen ze aan haar zijkant een lege coupé zag, die ze met haar hutkoffer binnensneakte en ze liet zich er op het bankje vallen. Ze haalde een klein boekje uit de zak van haar felrode jas, een pocket noemde men zo'n boekje ook wel eens. Ze opende het boekje en ging verder op de plek waar ze een boekenlegger had gestopt.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Leon

avatar

Aantal berichten : 15
Registratiedatum : 13-06-13
Leeftijd : 21

Info
Jaar:: 7
Naam::

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 3:17 am

Leon had zijn ouders keer op keer verteld dat ze echt niet mee hoefden te komen, maar ze deden het toch. Uit liefde voor hun zoon en omdat het zo hoorde. Volgens Leon was het niet nodig omdat het voor hun alleen maar tijdverspilling was - het perron was niet het afscheid, eerder de dag daarvoor -, maar daar luisterden ze niet naar. Aangezien geen van zijn ouders ook maar enig muggle blood bezat wisten ze allebei hoe het werkte en liepen ze op hun gemak mee. Op tijd als altijd, geen stress, geen haast, voldoende tijd om afscheid te nemen en, toen hij zijn moeder en vader eenmaal omhelst had, een plek te zoeken in de trein. Hij ging niet per se op zoek naar mensen die hij kende, nam liever genoeg met de eerste de beste lege coupé die hij tegen kwam. Op dagen als deze kon je immers maar beter zo snel mogelijk genoegen nemen met iets, want voor je het weet waren alle plekken al bezet en moest je de hele treinreis doorbrengen met een paar tweedejaars uit Hufflepuff. Wonder boven wonder vond hij echter een lege coupé en hier ging hij dus ook zitten. Vervolgens keek hij maar wat uit het raam - hij kon nu natuurlijk een boek gaan lezen of iets dergelijks, maar daar had hij geen behoefte aan. Er liepen nog steeds mensen voorbij, wat laatkomers, en vanaf dit punt was het enkel wachten totdat de trein zou gaan rijden.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jonah

avatar

Aantal berichten : 23
Registratiedatum : 13-06-13

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 3:37 am

Jonah was een van die laatkomers die één minuut voor vertrek nog vlug de trein in rende. Maar goed, dat was Jonah. Chaotisch. Dat, en hij kon gewoon niet opstaan ’s ochtends. Jonah was meer een avondpersoon. Nou ja, hij koos er zelf voor om tot 5 uur ’s nachts wakker te blijven. Nadat hij zijn zusje had weten lozen - wat was dat een vervelend rotkind- stak hij zijn handen in zijn broekzakken en ging hij opzoek naar een zitplek. Een lege coupé vinden leek echter onmogelijk, dus moest hij bij anderen gaan zitten. Met een vies gezicht stapte hij een coupé in en zonder iets te zeggen ging hij tegenover de onbekende persoon zitten. Hij keek diegene niet eens aan, daar stond hij boven. Hij stond boven alles, oké? En dat was best ironisch, met zijn één meter drieënzeventig.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Amelia

avatar

Aantal berichten : 55
Registratiedatum : 11-06-13

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 4:31 am

Amelia kwam aangerend, haar koffers achter zich aan slepend. Haar ouders hadden haar bij het station gedropt, maar dat was het dan ook wel. Natuurlijk kwamen ze niet mee, ze hadden het druk. Plus, het perron riep teveel herinneringen voor ze op dan nodig. Amelia gaf haar bagage aan de man die het allemaal in stond te laden en deze schudde stil zijn hoofd. Ze wist wel wat hij dacht: dat is dat meisje wat altijd zo laat komt. Nou en. Who cares. Stil pakte ze haar handtas op en liep ze de trein in. Het was weer eens overbevolkt, en haar vrienden waren nergens te bekennen. Dat werd dus in een coupé zitten met mensen die ze niet kende.. Vreselijk. Amelia gooide een willekeurige deur open waar nog één plek vrij was en liet zichzelf op de stoel zakken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Benjamin

avatar

Aantal berichten : 17
Registratiedatum : 12-06-13

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 4:41 am

Benjamin's ouders hadden afscheid van hem genomen zoals gewoonlijk en nu was hij op zoek naar een coupé. Aangezien hij nog best wel op tijd was liet hij zich in de eerste de beste coupé met zo min mogelijk mensen neervallen. Benjamin opende zijn rugzak en haalde er een flesje water uit, de rit hier naartoe was té lang geweest. Daarna pakte hij een kauwgompje en stopte hem in zijn mond, niet opkijkend naar de rest van de mensen in de coupé. Het maakte hem niet uit bij wie hij zat, hij zou het toch wel gezellig maken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Demetria

avatar

Aantal berichten : 47
Registratiedatum : 11-06-13

Info
Jaar:: 7
Naam::

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 5:15 am

Demetria keek op van haar boek toen de deur van de coupé zich opende - niet geheel verbazingwekkend, tenslotte bleef je meestal niet alleen. Tenzij je vreselijk stinkt, meestal word je dan wel alleen gelaten, niet bepaald vreemd. 'Hé, Benji,' zei ze, met een glimlach om haar lippen. 'Fijne vakantie gehad?' vroeg ze, terwijl ze het boekje terugstopte in haar jaszak, van de jas die ze inmiddels al had uitgetrokken - in de trein was de temperatuur tenslotte aangenaam en niet koud. Ze droeg de ketting gemaakt van kornalijn niet, bij hoge uitzondering. Ze droeg deze nooit in de trein, een soort van bijgeloof dat ze had meegekregen van haar moeder en grootmoeder - die deden dat ook nooit en die slaagden met vrij goede cijfers - een van de hoogsten bij Griffoendor. Ze was misschien niet in staat dat te doen, maar wanneer ze de ketting droeg, voelde ze zich wel dichter bij de familie van haar moeders kant, die bijna allemaal nog in Griekenland woonden - behalve haar moeder en diens moeder. Maar genoeg sentimenteel gezeik, een nieuw jaar op haar geliefde school was aangebroken en ze ging er van genieten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Anthony

avatar

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 11-06-13

Info
Jaar:: 7
Naam:: Dani

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 6:13 am

Anthony was niet te laat, hij was precies op tijd. Om hem heen renden allemaal mensen de trein in maar hij stapte met een doodkalme grijns op zijn gezicht in. Hij was niet zo laat omdat hij geen afscheid van zijn ouders had kunnen nemen, die waren niet eens meegekomen. Alleen de eerste twee jaar dat hij naar Zweinstein ging waren ze gekomen. Nu was alleen Mason mee gekomen. Mason was een jongen die een paar jaar ouders dan hem was en bij hen op het landgoed werkte. In de zomervakantie was hij vaak Anthony's enige gezelschap omdat de rest van hun personeel veel ouder was. De jongen was niet al te slim maar hij had humor en Anthony vond het niet erg om tijd met hem door te brengen. In de zomervakantie dan, als geen van zijn klasgenoten in de buurt waren. Hier wilde hij liever zo snel mogelijk van hem af zijn. Bovendien was het ook nog eens Mason's schuld dat hij bijna te laat was geweest. Toen Anthony net de trein binnen was voelde hij hoe de trein schokkerig in beweging kwam. Hij legde zijn hand tegen de muur zodat hij niet zou omvallen en liep langs de coupés op zoek naar de coupé waar zijn vrienden ongetwijfeld op hem zaten te wachten. Of nouja, vrienden. Mensen die graag in zijn buurt hingen omdat hij een uitstraling had die hem 'populair' maakte. Hij had er geen problemen mee.
Al had hij geen tovenaarskleding aan zou iedereen die wel een tovenaar was meteen aan hem zien dat hij geen dreuzel was. Anthony's familie, en dan vooral zijn vader, had iets tegen dreuzelkleding. Dus Anthony droeg een zwarte trui met op zijn borst het symbool van Zwadderich geborduurd. Anthony's familie was rijk en zijn vader weigerde zijn zoon in 'smerige dreuzelkleding' rond te laten lopen. 
Het duurde niet heel lang voordat Anthony de juiste coupé had gevonden. "Heey," zei hij nadat hij de deur had geopend. Hij kreeg wat begroetingen terug maar zijn aandacht was al ergens anders. Er zat een meisje in de coupé dat hij niet kende en ook zeker niet bij Zwadderich zat. Ze had duidelijk Iers met haar rode haar en sproeten. (River) "Wie is dit?" Vroeg hij met een opgetrokken wenkbrauw. Had ze hier al gezeten toen een van zijn vrienden binnen was gekomen of was ze hierbinnen gekomen in de hoop nieuwe vrienden te maken. Als dat tweede het geval was had ze de verkeerde coupé uitgekozen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dawn

avatar

Aantal berichten : 34
Registratiedatum : 11-06-13

Info
Jaar:: 6
Naam:: Eline

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 6:27 am

Dawn kwam het perron op rennen. Zo snel als ze maar kon, liep ze door de muur om nog net op tijd de trein in te springen. Ze keek snel even naar haar bagage, om te kijken of alles nog goed was en toen ze dat had gedaan begon ze aan haar zoektocht door de trein. Dawn was in het midden opgestapt dus moest ze een keuze maken. Gaat ze naar links of naar rechts? Ze besloot om eerst de linkerkant van de trein te bekijken. Na wat wel een uur leek kwam ze eindelijk bij de juiste coupé aan. Haar handen waren knalrood omdat ze haar koffer door heel de trein had moeten dragen omdat ze te laat was om haar bagage af te geven, maar ze was er nu eindelijk. Daar het raampje kon ze Thomas in de coupé zien zitten. Thomas, met zijn bril op zijn neus, verdiept in een boek. Dawn besloot om hem te laten schrikken. Ze deed de deur zacht als ze maar kon open en toen ze merkte dat Thomas niet opkeek ging ze naast hem zitten zonder iets te zeggen en wachtte ze. Toen Thomas na een paar minuten nog niet had gereageerd, legde Dawn haar handen over Thomas' ogen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Amelia

avatar

Aantal berichten : 55
Registratiedatum : 11-06-13

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 6:45 am

Amelia keek op toen er nog een meisje haar coupé in kwam lopen. Ze legde haar handen op de ogen van de jongen die voor haar zat en Amelia rolde met haar ogen. Disgusting. Ze trok haar benen op het bankje en staarde naar buiten. Ze miste haar vrienden, die zaten waarschijnlijk in een andere coupé lol te hebben, zonder haar. En waarschijnlijk misten ze haar niet eens. Nou ja, pech. Head up. Ze zuchtte even en zette toen een glimlach op. "Hoi." zei ze tegen de anderen in haar coupé en greens.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
James

avatar

Aantal berichten : 63
Registratiedatum : 13-06-13

Info
Jaar:: 7
Naam:: Rackschackle

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 6:51 am

James stapte nog net op tijd de trein in. Het was even zoeken voordat hij een plekje vond, maar uiteindelijk stapte hij in een coupé met een paar leeftijdsgenoten. "Hey Benjamin, Demetria," grijnsde hij en plofte tegenover hen neer. De rugzak in zijn linkerhand zette hij tussen zijn benen, terwijl hij zijn hoofd naar achteren legde. Eindelijk weer naar huis. Natuurlijk zou hij zijn ouders missen, van wie hij zielsveel hield, maar het was niet zijn thuis. James had altijd geweten dat Cornwall niet zijn echte thuis was. Het voelde gewoon raar. Toen de verlossende brief kwam viel alles voor James op zijn plek. Zijn ouders wisten hoe graag hij het wilde en hoe geweldig dit was voor hem. Met dat in zijn achterhoofd draaide hij zijn hoofd naar het raam. Na even gezocht te hebben zag hij zijn ouders zoekend voorbij lopen. James klopte op het raam en zijn ouders wezen met rode wangen en glinsterende ogen naar hem. Ze pakten elkaars hand stevig beet, en James werd bijna sentimenteel. Dit was één van de weinige keren dat zijn ouders zo close waren. Zijn moeder's lippen vormden de woorden 'I love you' en keek vertederd naar James. Hij wilde nog iets terug roepen - wat ze natuurlijk niet zouden horen - maar de trein kwam al in beweging.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Piper

avatar

Aantal berichten : 39
Registratiedatum : 11-06-13

Info
Jaar:: 6
Naam:: Róbin

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 8:05 am

Rennend kwam Piper dichter bij de trein. Ze was uitgeput van het rennen en was bijna te laat. Hijgend kon ze nog net op tijd de trein in stappen die niet eens een minuut er na al in beweging kwam. Terwijl ze met haar koffer door de trein zeulde, zocht ze een lege coupé. Omdat ze zo laat was kon ze zich niet voorstellen dat ze nog een lege coupé zou vinden maar ze gaf het nog niet op. Tenslotte was het het proberen waard en was ze gewoon liever alleen. Ten eerste omdat ze niet zo goed was met praten en vermeed ze van die pijnlijke stiltes liever, ten tweede omdat ze gewoon op haar privacy gesteld was en graag alleen zodat ze in alle rust een boek kon lezen zonder gestoord te worden. Maar daar leek het nu al te laat voor. Met grote tegenzin liet ze een deur open glijden van een coupé die nog niet zo heel vol was; ze kon tenslotte niet op de gang gaan zitten. In de coupé zat maar een jongen en Piper herkende hem enigszins opgelucht als Ravenclaw. Leon, dacht ze dat hij heette. Ze wist om de een of andere reden bijna iedereens naam ook al kende bijna niemand die van haar zelf. Toch maar even vragen, dacht ze, ze kende hem namelijk toch niet zo heel goed. 'Mag ik hier misschien bij komen? Het is overal al vol.' vroeg ze rustig en ze leunde even tegen de deurpost aan. Hij mocht gerust nee zeggen, maar dan werd het voor haar waarschijnlijk een drukke coupé. Of ze ging gewoon zitten. Tenslotte kon het haar toch niet zo veel schelen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dean

avatar

Aantal berichten : 11
Registratiedatum : 11-06-13

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 9:15 am

Agitatie was een krachtig wapen dat de sterkste ziel kon doen verschrompelen; die ervaring had hij de afgelopen jaren nu wel opgedaan. Te vaak gezien en te vaak meegemaakt, niet per se alleen bij zichzelf. Het was bijna alsof ze geestelijk niet helemaal in orde was. Hij was een man van snelle vooroordelen, maar zijn definitieve mening stond pas vast zodra hij meer scheen te weten van de persoon voor hem dan dat zij of hij haast van zichzelf wist. Geliefd werd hij niet, maar dat was hij inmiddels wel gewend met meer dan de helft van de leerlingen die liever met een grote boog om hem heenliepen dan hem adoreerden, nog niet eens het zwarte schaap, but the despicable wolf amongst the sheep – maar daar kwam hij dan wel weer achter in de loop van het volgende jaar, zijn eindjaar. Het perfecte jaar om je te misdragen en Dean zal het niet ontkennen, want met veel liefde zou hij daar alle gebruik van maken. Een grijns verborg zich achter zijn bezorgde maskertje terwijl hij toekeek hoe de eerstejaars door de muur heen vluchtten, bang om een schedelfractuur op te lopen; How lovely. Hij, daarentegen, was nooit echt bang geweest om iets, aangezien zijn vader angst bespotte. Het eerste jaar toen hij bang was voor de muur had zijn vader hem uitgescholden voor alles wat men verboden had, misschien wel erger. Dean had zijn zwarte mantel om hem heen geslagen en de kap overschaduwde zijn ijsblauwe slangen-ogen met de lugubere blik. Verborgen, maar oplettend. Het was zijn beurt en hij glimlachte even licht naar de krachtige heks die naast hem stond, die hij als één van de weinige waardeerde. ‘Dag moeder,’ siste hij zachtjes en hij pakte zijn koffer en rende door de muur heen, met de zoom van zijn mantel achter zich aan zwevend. Dit jaar zou zijn jaar worden, geen twijfel over mogelijk.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
River

avatar

Aantal berichten : 53
Registratiedatum : 10-06-13

Info
Jaar:: 7
Naam:: Scarlett

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 9:33 am

River keek in eerste instantie noet eens op toen er nog iemand de coupé binnen kwam. Aan de manier waarop hij de rest begroette was het toch een Slytherin en vriendschap met hun sluiten had ze in haar eerste jaar al opgegeven. In plaats van kijken ging ze wat rechter zitten en fixeerde ze haar blik op de mensen op het perron. Ze vroeg zich af wanneeer ze eens zouden vertrekken, en juist op dat moment kwam er langzaam beweging in de trein. River keek echter wel op toen er gevraagd was wie ze was. Ze keek naar de jongen in kwestie en ja hoor, ze had gelijk. Een Slytherin. Ze overweegde om haar hoofd weer weg te draaien en geen antwoord te geven, maar dat stond voor haar gelijk aan hun hun zin geven en toegeven dat iedereen zogenaamd onder hun stond. 'River Waldorf,' zei ze dus, in haar ontzettend Ierse accent.

_________________
"A reader lives a thousand lives before he dies. The man who never reads lives only once."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Benjamin

avatar

Aantal berichten : 17
Registratiedatum : 12-06-13

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 9:52 am

"Mwah, een beetje hetzelfde als alle andere vakantie." Zuchtte Benjamin en keek Demetria aan. "Hey." zei hij tegen James die hun coupé binnenkwam en Benjamin ging naast Demetria zitten. "Ik kan niet wachten tot we er zijn, geez, ik heb t gehad met normaal zijn." zei hij en greens. Hij legde de klemtoon op normaal en lachte. "Ik heb honger." zei hij en keek zijn leeftijdgenoten droog aan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Demetria

avatar

Aantal berichten : 47
Registratiedatum : 11-06-13

Info
Jaar:: 7
Naam::

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 9:59 am

'Jij hebt altijd honger,' hoewel ze wel moest toegeven dat haar maag ook begon te protesteren nadat ze alleen een ontbijt had gehad en een flesje pompoensap. 'Je bent juist normaal tussen de tovenaars, sukkeltje,' Demetria kon wel eens wat grof overkomen, dat wist ze zelf ook wel, maar het floepte er gewoon uit - zo hoopte altijd maar dat mensen het niet al te persoonlijk opnamen. Deden ze dat wel, kon ze er toch niets meer aan doen. 'Ik ben moe, 4 weken Fiji is vermoeiend,' zei ze met een gaap, die opmerking was uiteraard ironisch, want het enige wat ze op Fiji had uitgevoerd was luieren, zwemmen en slapen - en een beetje uitgaan. Zo ongeveer 28 avonden. Maar hé, wat wil je dan van iemand van 17? Dat ze braaf in haar hotelkamertje slaapt of een boek leest? Nee, Demetria kon ook wel eens rebels zijn - dat; en het mocht van haar ouders.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
James

avatar

Aantal berichten : 63
Registratiedatum : 13-06-13

Info
Jaar:: 7
Naam:: Rackschackle

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 11:14 am

"Fiji?!" James keek Demetria met opgetrokken wenkbrauwen aan. Het enige wat hij deze vakantie gedaan had was een beetje over het strand dwalen en boeken lezen. Zijn ouders waren daar niet blij mee, natuurlijk, maar James was nou eenmaal niet zo van mensen. 
Hij grabbelde in zijn rugzak en trok een reep tevoorschijn. "Je mag deze van mij hebben, aangezien ik liever voor Smekkies ga." zei hij met een grijns op zijn gezicht. Natuurlijk was hij niet de enige die maar al te graag het Dreuzel-snoep wilde ruilen voor Smekkies en Chocokikkers. 
Daarom gooide James de reep weer in zijn tas, toen een kleine dame de coupédeur open schoof. "Knalbonbons, Droptoverstokken, Smekkies in Alle Smaken, Chocoketels en Chocokikkers, we hebben het allemaal," begon ze meteen te ratelen, alsof ze het elke dag deed; wat waarschijnlijk ook het geval was.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Thomas

avatar

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 12-06-13

Info
Jaar:: 7
Naam:: Dani

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 11:39 am

Thomas kon heel snel afgeleid zijn als je met hem praatte, dan begon hij ineens over iets heel anders omdat zijn brein dat om een of andere reden daaraan gekoppeld had. Maar als hij aan het lezen of leren was sloot hij zich helemaal van de wereld af. Je kon tegen hem praten of zelfs schreeuwen en hij zou het niet merken. Dus toen er iemand binnen kwam en in de coupé ging zitten keek hij niet op. Ook niet toen Dawn binnen kwam of toen de trein begon te bewegen. Pas toen de woorden ineens verdwenen en hij in de plaats daarvan twee handen zag schrok hij op. "Wow... Wat?" Hij liet zijn boek bijna vallen en moest even tot zich door laten dringen dat hij in de trein op weg naar Zweinstein zat, niet in zijn boek. "Dawn?" Vroeg hij waarnaar hij opkeek. Toen hij zag dat hij gelijk had grijnsde hij. "Ook hallo." Pas toen viel zijn blik op het andere meisje, wie hij niet kende. Hij knipperde even met zijn ogen terwijl hij haar aankeek en realiseerde zich opnieuw dat hij weer even helemaal van de wereld was geweest. "Ik weet zeker dat de coupé leeg was toen ik hier ging zitten," mompelde hij tegen niemand in het bijzonder. Hij schudde even licht met zijn hoofd, nu moest hij niet afgeleid raken. "Hoi, ik ben Thomas," zei hij met een vriendelijke glimlach terwijl hij zijn hand uitstak. "Het spijt me dat ik je niet opmerkte, ik was... Euh... Nogal bezig met mijn boek," zei hij verontschuldigend. 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dean

avatar

Aantal berichten : 11
Registratiedatum : 11-06-13

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 8:57 pm

Avontuurtjes - hij kon zich nog degelijke avontuurtjes herinneren. In zijn eenzame leven als jonge eerstejaars, toen al fier door de gangen van Hogwarts paraderend met een aktetas over de schouder en gehuld in het uniform van de beste afdeling van de school waar alleen de beste van de besten werden toegelaten, nagekeken door jaloerse blikken die hoopten ook zo angstaanjagend te kunnen zijn en herinnerd als die ene mysterieuze, maar ergens zeer aantrekkelijke Slytherin jongeman. Altijd verschijnend op de voorgrond, in het middelpunt van de belangstelling, met zoals gewoonlijk zijn neus in andermans zaken en omhuld in zijn ravenzwarte mantel. Achter zijn rug om werd gepraat, negatief wellicht, maar nooit iemand die een stap durfde te verzetten richting de Slytherin met de ijsblauwe ogen. Contacten waren toen pril geweest, nooit van lange duur - maar stuk voor stuk waren het niets meer dan lege zielen geweest, individuen zonder gezicht die hij deed gebruiken voor aandacht, de kleine beetjes positieve aandacht waar hij naar verlangde, die hij vervolgens als een waardebon inwisselde voor de negatieve soort. Niemand had zin in de leugens en misplaatste grapjes van de sarcastische Dean en daarom zat hij daar, alleen in een coupé, aangezien geen enkel gevoel in hem verlangde naar vriendschap of überhaupt gezelschap aan zijn zijde. Hij had uitgebreid plaatsgenomen op het bankje in de coupé en had zijn kap van zijn mantel wat verder over zijn hoofd getrokken, zodat hij alleen door een klein spleetje kon zijn wat er gebeurde achter het raampje van de coupé. Zijn laatste jaar, een jaar waar hij nog verder zou gaan op de momenten waar hij de grens had ontdekt in de vorige jaren. Eenzaam en gevreesd, zo kon je Dean het best beschrijven.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Olivia



Aantal berichten : 20
Registratiedatum : 13-06-13

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 10:38 pm

"En pas goed op Imogen. Ze heeft een voorliefde voor alles wat niet eetbaar is voor uilen, dus houd haar bij de Smekkies vandaan." Olivia knikte na ieder woord van haar neef. Haar ouders hadden geen tijd gehad om haar dit schooljaar weg te brengen, dus was haar net afgestudeerde neef Matthew met haar meegekomen. Het was fijn dat er nog iemand was om afscheid van te nemen op het perron. En dan vooral Matthew, omdat ze haar favoriete neef niet de aankomende kerst zal zien. Hij had een baan gevonden in Roemenië en verhuisde daarheen samen met zijn verloofde. Maar omdat hun heenreis niet bepaald vlot was verlopen, moesten ze hun laatste afscheid vluchtig houden. "Is goed. Top, het komt in orde." Olivia glimlachte en sloeg even haar armen om Matthew's slungelige, magere onderlichaam voordat ze haar hutkoffer vastgreep en er last minute voor zorgde dat die opgeborgen werd. Ietwat beschaamd dromde ze zich tussen een bescheiden menigte leerlingen door. Ze had haar uniform al aangetrokken, zodat ze zich niet hoefde om te kleden in de trein - Iets waar ze een bloedhekel aan had. In tegenstelling tot de rest van haar familie, was Olivia niet slank noch rank. Ze had een figuur wat haar moeder weleens 'gezellig' noemde. Echt belachelijk, hoe kan een lichaamsbouw nou gezellig zijn? Ze vond zichzelf gewoon mollig met haar rondingen en ze nam veel ruimte in. De trein kwam in beweging net toen de plaats die Olivia wilde innemen, ingenomen werd door een of andere kleine etter. Gefrustreerd bleef ze in het gangpad staan en veegde een verdwaalde lok honingblond haar uit haar sproeterige gezicht.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Amelia

avatar

Aantal berichten : 55
Registratiedatum : 11-06-13

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 11:08 pm

Amelia schoot even zachtjes in de lach. Wat schattig. "Ik ben Amelia, ik geloof niet dat ik jullie ken.." zei ze terwijl ze van de een naar de ander keek. "Jullie zitten in Ravenklauw, toch?" vroeg ze. Ze kon zich herinneren dat ze ze wel eens rond had zien lopen, met de kenmerkende blauwe accenten. Amelia schudde de uitgestoken hand van de jongen en veegde daarna een pluk haar achter haar oor. Ze waren net vijf minuten aan het rijden en ze zuchtte. "Sorry, ik ging gewoon in een willekeurige coupé zitten, het was nogal vol overal.." zei ze en scande de gezichten van de voor haar tot nu toe onbekende mensen. "Maar ja, nu kan ik weer eens nieuwe mensen leren kennen." zei ze en toverde weer een glimlach op haar gezicht. Nee, niet toverde, dat zou het verkeerde woord zijn, en ze was niet aan het toveren. Deze zin slaat sowieso helemaal nergens op, maar dat maakt niet uit.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Anthony

avatar

Aantal berichten : 26
Registratiedatum : 11-06-13

Info
Jaar:: 7
Naam:: Dani

BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    vr jun 14, 2013 11:26 pm

Anthony ging naast het meisje zitten, de coupé zat redelijk vol dus heel veel keus had hij sowieso niet. Maar misschien ging hij net iets dichter bij zitten dan helemaal comfortabel was waardoor hun schouders elkaar licht raakten. "Aangenaam River," zei hij met zijn charmantste glimlach terwijl hij zijn hand uitstak. "Ik ben Anthony Lynch." Hij wist dat zijn achternaam bekend was. Zeker naar de val van Voldemort omdat de Lynch familie een van de weinige aanzienlijke Zwadderich families was die zich niet bij hem had aangesloten. Dat was wel anders geweest na de val van Grindelwald omdat zijn familie hem wel had gesteund. Een van de jongens in de coupé lachte even om wat Anthony deed. Wat niet echt ongewoon was. Hij vond het grappig meisjes oncomfortabel te maken. Ook was hij benieuwd hoelang het zou duren voordat ze de coupé uit zou rennen. Huilend of niet. "Niet zo onbeleefd Jordan," zei hij een blik werpend op een van zijn vrienden. De lichte grijns die op zijn gezicht lag maakte echter duidelijk dat zijn woorden alles behalve serieus waren. "We hebben een gast," zei hij zich weer tot River wendend.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: BEGINPOST ~    

Terug naar boven Ga naar beneden
 
BEGINPOST ~
Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Welcome to Hogwarts! :: RPG :: Overige.-
Ga naar: